Wynik testu egogramu

To typ, który przywykł raczej do przetrwania dzięki oparciu się na ludziach i otoczeniu niż do samodzielnego układania własnego życia. Nawet z wiekiem jego społeczna samodzielność może nie dojrzeć wystarczająco, więc gdy tylko ktoś mu pomoże, łatwo zaczyna trwać dalej w tym samym układzie zależności. Nie jest zupełnie pozbawiony zdolności osądu, ale zamiast kierować ją ku wzrostowi i usamodzielnieniu, łatwo wykorzystuje ją głównie po to, by ominąć kryzys i wyciągnąć pomoc od innych. Jeśli taki wzór się powtarza, siła do budowania własnego życia jeszcze bardziej słabnie. Dla tego typu najważniejsze nie jest uczenie się lepszego przekonywania ludzi, lecz zdobywanie doświadczenia choćby w dźwiganiu bardzo małych odpowiedzialności samodzielnie.

Partner, małżonek - Taka relacja łatwo przeradza się w ciągłe opiekowanie się i osłanianie tej osoby. Jeśli nie ma woli utrzymywania takiej struktury, trzeba ocenić wszystko bardzo ostrożnie. Klient biznesowy - Może traktować pomoc i usługę jako coś oczywistego, a dawać niewiele w zamian. Trzeba bardzo wyraźnie określać granicę tego, co rzeczywiście będzie się dla niego robić. Przełożony - Jeśli jest szefem, można silnie odczuwać, że zamiast brać odpowiedzialność sam, stale opiera się na innych. Dobrze jest od początku jasno rozdzielać, komu przypisane są zasługi, a komu odpowiedzialność. Współpracownik, podwładny - Już sam dobór miejsca pracy dla takiej osoby wymaga bardzo ostrożnej oceny. Ważniejsze od samego szkolenia jest sprawdzenie, czy rzeczywiście istnieje u niej wola usamodzielnienia się.