အီဂိုဂရမ် စမ်းသပ်မှု ရလဒ်
ကန်ထဲက ဖားလို ကိုယ့်ပတ်ဝန်းကျင်ထဲမှာပဲ နေတတ်သော အမျိုးအစား
ကစားချင်စိတ်များတဲ့ ကလေးတစ်ယောက်လို အရိပ်အယောင်က မပျောက်သေးတဲ့ အမျိုးအစားပါ။ အခြေအနေနဲ့ နေရာရဲ့ လေထုကို မှန်မှန်ကန်ကန် မဖတ်နိုင်ဘဲ တိတ်တိတ်ဆိတ်ဆိတ် ကျော်သွားလို့ရမယ့် ကိစ္စကိုတောင် မလိုအပ်ဘဲ ထုတ်ဖော်ပြပြီး ပြဿနာကို ကြီးအောင် လုပ်တတ်ပါတယ်။ တခြားသူတွေကို စာနာမှုနဲ့ နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း စဉ်းစားတတ်မှု မလုံလောက်ရင် ပတ်ဝန်းကျင်ကလူတွေက သဘာဝကျကျ အကွာအဝေးထားသွားတတ်ပါတယ်။ အဲဒီလိုဖြစ်လာရင် နောက်ဆုံးမှာ ကိုယ်လိုချင်တဲ့ ပျော်ရွှင်မှုကိုတောင် စိတ်တိုင်းကျ မခံစားနိုင်တော့ပါဘူး။ ဒီအမျိုးအစားက အဆိုးဆုံးအခြေအနေကို ရှောင်ဖို့ဆိုရင် ဘာထက်မဆို တစ်ဖက်သူကို စာနာပြီး တစ်ခါထပ်စဉ်းစားပြီးမှ လုပ်ဆောင်တတ်တဲ့ အလေ့အကျင့် လိုအပ်ပါတယ်။
ချစ်သူ၊ အိမ်ထောင်ဖက် - ကိုယ်က လုံလောက်အောင် လူကြီးဆန်ပြီး တည်ငြိမ်တဲ့ဘက်က ဖြစ်မယ်ဆိုရင် အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ ညှိနှိုင်းနိုင်ပါတယ်။ မဟုတ်ရင်တော့ လွယ်လွယ် ထိန်းချုပ်ခံရသလို ဖြစ်နိုင်ပြီး ပင်ပန်းလွယ်တဲ့ တစ်ဖက်သူပါ။ ဖောက်သည် - တူညီတဲ့ပုံစံနဲ့ ပြန်တုံ့ပြန်မယ့်အစား အေးအေးဆေးဆေး မူဝါဒသတ်မှတ်ပြီး ရင်ဆိုင်တာက ပိုကောင်းပါတယ်။ အထက်လူကြီး - တစ်ယောက်တည်း ထိပ်တိုက်မတွေ့ဘဲ ပတ်ဝန်းကျင်ရဲ့ အကူအညီနဲ့ သဘောတူညီမှုကို အရင်ရယူပြီးမှ လှုပ်ရှားတာက ပိုလုံခြုံပါတယ်။ လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်၊ လက်အောက်ငယ်သား - လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်ဆိုရင် အတိုင်းအတာတစ်ခု အကွာအဝေးထားတာက ပိုကောင်းပြီး၊ လက်အောက်ငယ်သားဆိုရင် ခံစားချက်နဲ့ မတုံ့ပြန်ဘဲ အကြိမ်ကြိမ် ဆွေးနွေးလမ်းညွှန်ပေးတာက ပိုသင့်တော်ပါတယ်။ ဒါတောင် မလွယ်ကူသေးရင် အထက်တာဝန်ရှိသူနဲ့ အတူ ဦးတည်ချက်ကို သတ်မှတ်တာက မှန်ပါတယ်။